Titan (Satürn)
Oyundaki sıra: 18/45 · gereken seviye 120 · yolculuk (Mk0 motor) 24.6 saat
Sayılarla
| Satürn’e uzaklık | 1,2 milyon km |
|---|---|
| Çap | 5.150 km |
| Yerçekimi | 1,35 m/s² (0,14 g) |
| Gün = yıl | 16 gün |
| Sıcaklık | −179 °C |
| Atmosfer | %95 N₂, %5 CH₄, 1,5 bar |
| Göller | sıvı metan ve etan |
Anlatım
Güneş sisteminde yoğun atmosferi olan tek uydu; yüzey basıncı Dünya’nınkinin bir buçuk katı. Turuncu pus altında metan yağmuru yağar, nehirler akar, kutuplarda Kraken Mare gibi sıvı metan denizleri vardır. Su burada kaya kadar serttir; ‘jeoloji’ buzla, ‘hidroloji’ hidrokarbonlarla yürür.
Kalın atmosfer ve düşük yerçekimi sayesinde bir insan kollarına kanat takıp uçabilir. Aynı atmosfer radyasyona karşı da kalkandır: Titan, dış güneş sisteminde bir üs için en ‘konforlu’ yer sayılır. Sıvı metan roket yakıtı, azot ise nefes karışımı için hazır hammaddedir; eksik olan oksijen su buzundan elde edilir.
Huygens sondası 2005’te iki buçuk saatlik paraşüt inişiyle yüzeye ulaştı: dış güneş sistemine yapılmış en uzak iniş. NASA’nın Dragonfly helikopteri 2028’de kalkıp 2034’te Titan’da uçmaya başlayacak.
Görevler
- Voyager 1 (1980): pus altını göremedi
- Cassini (2004–2017): radarla göller ve denizler
- Huygens (2005): yüzeye iniş
- Dragonfly (2028 fırlatma, 2034 varış)
Koloni notu
Dış sistemin en yaşanabilir üssü: atmosfer radyasyonu keser, yakıt hammaddesi bol. Zorluk: −179 °C, uzun yolculuk, çok az güneş ışığı.
Sondaların getireceği veriler
- Atmosfer 1,5 bar azot, yüzey −179 °C; metan yağmuru ve göller (Kraken Mare).
- Kum tepeleri organik ‘tolin’ tanelerinden.
- Yüzey altında sıvı su-amonyak okyanusu (gelgit ölçümleri).